امروز ۳۰ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۵:۰۵ ق.ظ
مشارکت در انتخابات اخیر مجلس پایین بود و یکی از دغدغه ها میزان مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری است .
کمتر از یک سال دیگر هشتمین رئیس‌جمهور تاریخ جمهوری اسلامی ایران بر مسند ریاست دولت خواهد نشست و تا آخرین روز ثبت‌نام کاندیدا‌ها برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰، گمانه‌زنی برای ورود بسیاری از سیاست‌مداران به این رقابت انتخاباتی ادامه خواهد داشت.
طیف چپ حزب کارگزاران، با اتخاذ بنای مسالمت‌جویی با بقیه گروه‌‌‌های اصلاح‌طلبی، مترصد اعاده حیثیت اصلاح‌طلبی از مجموعه این حزب، در منظر و مأوای دوستان است.
بگذارید که افرادی که مبتکر، جوان و تازه‌نفس هستند و شورای نگهبان صلاحیت آنان را احراز کرده بیایند و تحولی ایجاد و مشکلات مردم را کمتر کنند.
اصلاح‌طلبان با آمدن ظریف می‌توانند موازنه قدرت در کارزار انتخابات را به نفع خود تغییر دهند. به همین دلیل، به‌طور قطع محمدجواد ظریف همچنان یک احتمال بسیار قوی برای انتخابات 1400 است و می‌تواند روحی تازه بر کالبد فرسوده اصلاح‌طلبان بدمد و منتفی‌دانستن حضور او به دلیل عدم تمایل شخصی، کمی دور از ذهن است.
اینها هیچ کدام چنگی به دل نمی‌زنند چون هیچ ایده‌ای برای اداره حکومت در این شرایط ندارند و قاعدتا اگر بخواهد در ۱۴۰۰ اتفاقی رخ دهد باید اجازه دهند که یک ایده‌ی جدید بیاید. سال ۷۶ بزرگترین اتفاقی که رخ داد این بود که یک ایده جدید آمد و آن ایده گفت که من می‌خواهم جامعه را بر مدل جامعه مدنی اداره کنم.
گزارش جمهوریت از حواشی و پیامدهای افشاگری بی‌سابقه فتاح درباره املاک مستضعفان در اختیار مسئولان؛
مردم خوشحال تر و راضی تر خواهند بود اگر آقای فتاح در ادامه سیاست شفافیت ، گزارشی از اقدامات قضایی در مورد املاکی که به ناحق توسط افراد یا ارگان ها تصرف شده ارائه کند و فهرست کل اموال بنیاد مستضعفان و موارد مصرف را علنی کند.
این اشتباه تاکتیکی است که فتاح را نامزد ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ بدانیم؛ فتاح همچنان مانند دو مقطع ۹۲ و ۹۶، در ۱۴۰۰ نیز نخواهد آمد؛ اما بخشی از قدرت و جریان اصولگرایی به تصویر چهره‌ای از فتاح و فراتر از آن تغییر نگاه به نهادهای تحت مدیریتش نیاز دارد.
جمهوریت گزارش می دهد:
پرویز فتاح این روزها خود را در قامت کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری 1400 می بیند ، حال باید دید این سخنان صریخ و جنجالی علیه حداد عادل رئیس شورای ائتلاف اصولگرایان تا چه حد می تواند افکار عمومی را به نفع او سوق دهد و یا تنها موجب دل چرکینی ریش سفیدان اصولگرا خواهد شد .
در واقع فهرست انتخابات مجلس ۱۱جریان اصولگرایی، مرکب از نامزدهای مورد حمایت این چهارجریان، تحت عنوان ائتلاف اصولگرایان بود، این ائتلاف امیدوار است در انتخابات ۱۴۰۰ نیز تأثیرات و توفیقات بیشتری در تعیین نامزد مورد نظر داشته باشد و این چهار گروه را به صورت متحد و متفق در ائتلاف نگه دارد.
واقعا وضعیت موجود مقدمه ورود یک کاندیدای خاص از سالن VIP است و یا اینکه تعدد و تکثر کاندیدا و ناسازگاری طیف‌های مختلف اصولگرا این بلاتکلیفی را رقم زده است؟
الان اصلاح طلبی یک مرده سیاسی است. اصولگرایی هم به همان سمت می‌رود. اصولگرایی و اصلاح‌طلبی واقعی امروز متاسفانه مغفول واقع می‌شوند و شاهد یک اصلاح طلبی من درآوردی هستیم.
روزها و ماه‌های پیش رو تا انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم برای همه کنشگران عرصه سیاست ایران مهم و ارزشمند است. هر یک هم نوع خاصی از دغدغه‌های انتخاباتی را دنبال می‌کنند. در این بین ابهام و تردید دو واژه‌ای است که می‌توان برای توصیف شرایط کنونی اصلاحات از آن استفاده کرد.
روزنامه اصلاح طلب آرمان در مطلبی به قلم مصطفی ایزدی نوشت: اگر در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ کاندیداهای اصلاح طلب را رد صلاحیت شدند بهتر آن است که اصلاح‌طلبان همچنان به پيروي از امام اصلاح‌طلب، حضرت علي (ع) سکوت را ادامه دهند و از تحرکات انتخاباتي و فعاليت‌هاي سياسي پا برچينند. متن کامل این یادداشت را بخوانید:
بعید به نظر می‌رسد او بتواند ترغیبی در افکار عمومی برای 1400 ایجاد کند که حامیان گذشته اصلاح‌طلبان بار دیگر به پای صندوق رای بازگردند. اصلاح‌طلبان در انتخابات پیش‌روی باید چند برابر گذشته توان بگذارند و کاندیدای موردنظر باید از همه ابعاد مختلف مورد بررسی قرار گیرد.